Σάββατο 19 Μαρτίου 2016
Πώς να γράψεις ένα καλό βιβλίο
Μια καλή περιγραφή ξεκινάει στο μυαλό του συγγραφέα και ολοκληρώνεται στο μυαλό του αναγνώστη.
Κόψε την τηλεόραση
«Η τηλεόραση δηλητηριάζει τη δημιουργικότητά σου. Αν θέλεις να γίνεις συγγραφέας, αντί να σπαταλάς τον χρόνο σου στο “χαζοκούτι”, κάνε δύο πράγματα, πιο πολύ από όλους τους άλλους: διάβαζε και γράφε».
Προετοιμάσου για κριτική και αποτυχία
«Θα υπάρξουν στιγμές που θα αμφιβάλεις για τον ίδιο σου τον εαυτό. Και δεν θα αμφιβάλεις μόνο εσύ αλλά και όλοι οι άλλοι για εσένα. 'Όμως, αν γράφεις (ή ζωγραφίζεις/χορεύεις/τραγουδάς κοκ), όλο και κάποιος θα βρεθεί που θα θελήσει να σε κάνει να νιώσεις σκατά. Αυτό όμως είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο»
«Το να σταματάς να γράφεις κάτι που έχεις αρχίσει μόνο και μόνο επειδή ζορίζεσαι συναισθηματικά ή δημιουργικά είναι μεγάλο λάθος»
«Ακόμα και αν τα σκατώσεις, μείνε αισιόδοξος. Η αισιοδοξία είναι το καλύτερο φάρμακο ενάντια στην αποτυχία».
Μην χάνεις χρόνο προσπαθώντας να ικανοποιήσεις τους πάντες
«Όταν προσπαθείς να γράψεις όσο πιο ειλικρινά και ακομπλεξάριστα γίνεται, θα εξοργίσεις κάποιους είτε το θέλεις, είτε όχι. Είναι αδύνατο να κρατάς συνεχώς χαρούμενους όλους τους αναγνώστες σου. Οπότε, σταμάτα να ανησυχείς».
Γράψε πρώτα για εσένα
«Ξεκίνησα να γράφω για την προσωπική μου απόλαυση. Αν γράφεις επειδή το απολαμβάνεις, μπορείς να γράφεις για πάντα. Βρες ένα θέμα που σε ενδιαφέρει και το οποίο πιστεύεις ότι θα αφορά κι άλλους. Αυτό το ενδιαφέρον θα αποτελέσει το πιο δελεαστικό στοιχείο της γραφής σου, όχι το παιχνίδι με τη γλώσσα».
Γράψε για τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορούν να γραφούν
«Τα πιο σημαντικά πράγματα είναι αυτά για τα οποία δυσκολεύεσαι να γράψεις. Είναι όλα αυτά για τα οποία νιώθεις ντροπή, επειδή ξέρεις ότι οι λέξεις μειώνουν τα συναισθήματά σου».
«Στην πραγματικότητα, τις ιστορίες τις ξεθάβεις, σαν τα απολιθώματα. Οι ιστορίες είναι κειμήλια ενός ανεξερεύνητου, παλιού κόσμου. Οι συγγραφείς είναι σαν τους αρχαιολόγους, ψάχνουν δηλαδή τρόπους να ανασύρουν το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι της εκάστοτε ιστορίας»
Όταν γράφεις, αποσυνδέσου από τον υπόλοιπο κόσμο
«Το γράψιμο είναι μια πολύ ιδιωτική εμπειρία. Βάλε το γραφείο σου στη γωνία του δωματίου και εξάλειψε κάθε περισπασμό -από το τηλέφωνο μέχρι τα ανοικτά παράθυρα».
«Η συγγραφή του πρώτου κειμένου, του πρώτου προσχέδιου είναι μια εντελώς “ωμή” εμπειρία, που προσωπικά νιώθω άνετα να την κάνω μόνο με την πόρτα κλειστή. Είναι σαν βρίσκεσαι εσύ με την ιστορία σου γυμνή στο δωμάτιο, ενώ αυτή φορά μόνο τις κάλτσες και τα εσώρουχά της».
Κράτα τα πράγματα απλά...
«Ένα από τα πιο ενοχλητικά πράγματα που μπορείς να κάνεις στο κείμενο σου είναι να το “φορτώσεις” με μεγάλες, εξεζητημένες λέξεις απλά και μόνο επειδή ντρέπεσαι για τις απλές και μικρές που έχεις χρησιμοποιήσει. Είναι τόσο γελοίο αυτό όσο το να προσπαθείς να ντύσεις τον σκύλο σου με φράκο».
... και προσοχή στα επιρρήματα
«Τα επιρρήματα είναι σαν τα αγριόχορτα που καταστρέφουν το γκαζόν στον κήπο σου. Για την ακρίβεια, ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με επιρρήματα».
Μην δίνεις μεγάλη σημασία στη γραμματική
«Η συγγραφή βασίζεται στην αποπλάνηση, όχι στην ακρίβεια. Ένα καλό μυθιστόρημα δεν πρέπει να στοχεύει στην γραμματική αρτιότητα αλλά στο πώς θα “καλωσορίσει” τον αναγνώστη για να του αφηγηθεί, εν συνεχεία, μια ιστορία. Για την ακρίβεια, στόχος σου θα πρέπει να είναι να κάνεις τον αναγνώστη να ξεχάσει ότι διαβάζει».
Γίνε μάστορας στις περιγραφές
«Μια καλή περιγραφή πρέπει να ξεκινάει στο μυαλό του συγγραφέα και να ολοκληρώνεται στο μυαλό του αναγνώστη. Σκέψου τί θέλεις να φανταστεί ο αναγνώστης και εν συνεχεία μετάτρεψε την εικόνα που έχεις στο μυαλό σου σε λέξεις».
«Χρησιμοποίησε καινούργιες εικόνες και απλό λεξιλόγιο για να μην “εξαντλήσεις” τους αναγνώστες σου. Πολλές φορές, οι αναγνώστες παρατούν μια ιστορία στη μέση επειδή “βαρέθηκαν” -η κατάσταση αυτή δημιουργείται όταν ο συγγραφέας “μαγεύεται” από την ίδια του την περιγραφή τόσο πολύ που ξεχνάει την η εξέλιξη της ιστορίας».
Δώσε μόνο τις απαραίτητες πληροφορίες
«Είναι άλλο πράγμα να κάνεις επίδειξη γνώσεων και εντελώς διαφορετικό να χρησιμοποιείς τις γνώσεις σου για να εμπλουτίσεις μια ιστορία. Οπότε, πρόσεξε οι επιπλέον πληροφορίες να μην επισκιάζουν την ίδια την ιστορία σου».
Πες τι κάνουν οι χαρακτήρες σου
«Ένα άσχημο κείμενο δεν είναι αποτέλεσμα μόνο κακού συντακτικού και λάθος παρατηρήσεων. Ένα κακό κείμενο, τις περισσότερες φορές, είναι προϊόν της άρνησης του συγγραφέα να μας πει τί στην ευχή κάνουν οι ήρωές του. Να μας πει, για παράδειγμα, ότι ακόμη κι ένας δολοφόνος ίσως και να βοηθήσει μια γριούλα να περάσει τον δρόμο. Οι χαρακτήρες είναι ο λόγος για τον οποίο ο αναγνώστης θα διαβάσει το κείμενό σου, οπότε φρόντισε να παρουσιάσεις όλες τις πτυχές τους».
Πάρε ρίσκα
«Μην χρησιμοποιείς παθητική φωνή. Δείχνει φόβο, ο οποίος είναι η ρίζα του κακού σε ένα κακό κείμενο. Γράψε όπως γουστάρεις. Αν το κείμενο σου βγει καλό, όλα καλά. Αν όχι, μην φοβηθείς να το σβήσεις»
Συνειδητοποίησε ότι δεν χρειάζεσαι ουσίες για να είσαι καλός συγγραφέας
«Η ιδέα ότι για να είσαι δημιουργικός χρειάζεσαι ναρκωτικά αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πλάνες της εποχής μας. Όποιος ισχυρίζεται ότι χρειάζεται “υποβοήθηση” για να γράψει κάτι αξιοπρεπές στην πραγματικότητα θέλει απλά να δικαιολογήσει τις αδυναμίες του».
Μην προσπαθείς να γίνεις κάποιος άλλος
«Όταν “μαϊμουδίζεις” το στιλ γραφής κάποιου άλλου συγγραφέα το μόνο που καταφέρνεις είναι να μοιάζεις με φθηνή απομίμηση. Δεν μπορείς να “αντιγράψεις” τα συναισθήματα ενός ανθρώπου και το πώς αυτός βιώνει την πραγματικότητα γύρω του».
Κατανόησε ότι η συγγραφή είναι μια μορφή τηλεπάθειας
«Ως έναν βαθμό, κάθε μορφή τέχνης εξαρτάται από την τηλεπάθεια, μα πιο πολύ απ' όλες η συγγραφή. Αυτό συμβαίνει γιατί η δουλειά του συγγραφέα δεν είναι απλά να αραδιάζει λέξεις σε σελίδες αλλά να μεταφέρει τις ιδέες που βρίσκονται μέσα στο κεφάλι του σε αυτά των αναγνωστών του».
Γράφε κάθε μέρα
«Από τη στιγμή που θα αρχίσω να δουλεύω πάνω σε κάποιο καινούργιο project, δεν σταματάω να γράφω παρά μόνο αν είναι μεγάλη ανάγκη. Αν σταματήσω να γράφω σε καθημερινή βάση, οι χαρακτήρες του έργου “μπαγιατεύουν” και χάνω τον έλεγχο της υπόθεσης και του ρυθμού της ιστορίας. Ακόμα και αν αρχίσεις να ζορίζεσαι, μην τα παρατάς. Συνέχισε να παλεύεις, λέξη προς λέξη».
Ολοκλήρωσε το πρώτο κείμενο του βιβλίου σου μέσα σε τρεις μόλις μήνες...
«Η συγγραφή του πρώτου κειμένου ενός βιβλίου πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε τρεις μήνες -όσο διαρκεί μια εποχή του χρόνου,δηλαδή- άσχετα με το πόσο μεγάλο θα είναι αυτό τελικά. Αν δεν έχεις τελειώσει το γράψιμο μέσα σε τρεις μήνες, σταδιακά αποξενώνεσαι από την ιστορία. Προσωπικά, συνήθως γράφω δέκα σελίδες την ημέρα -με αυτόν τον ρυθμό, μέσα σε τρεις μήνες θα έχω γράψει περίπου 180.000 λέξεις»
.... και όταν το τελειώσεις, κάνε ένα βήμα πίσω
«Αφού τελειώσεις το γράψιμο και πριν το ξαναδιαβάσεις, άσε το προσχέδιο στην άκρη για έξι εβδομάδες. Μόνο έτσι θα μπορέσεις εν συνεχεία να εντοπίσεις τα λάθη και τις παραλείψεις που έχουν η πλοκή και οι χαρακτήρες».
«Η διαδικασία αυτή θυμίζει μια βόλτα στο δάσος. Όταν γράφεις το βιβλίο, είναι σαν να χαζεύεις κάθε δέντρο ξεχωριστά. Όταν απομακρύνεσαι από αυτό και βρεθείς σε κάποιο ύψωμα, όμως, μόνο τότε μπορείς να έχεις την συνολική εικόνα του».
Μην διστάζεις να κόψεις
«Η διαδικασία της ανάγνωσης και της διόρθωσης είναι το πιο δύσκολο στάδιο στη συγγραφή ενός βιβλίου. Όμως, ακόμα κι αν σου φαίνεται πολύ σκληρό, πρέπει να “σκοτώσεις” τις λέξεις σου χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Πρέπει να μάθεις να αφήνεις έξω τα βαρετά και περιττά σημεία. Η τελική ιστορία σου πρέπει να “ρέει” αβίαστα».
Καλή επιτυχία!
Πηγή https://www.facebook.com/Book-Planet-1269394359744294/
Κόψε την τηλεόραση
«Η τηλεόραση δηλητηριάζει τη δημιουργικότητά σου. Αν θέλεις να γίνεις συγγραφέας, αντί να σπαταλάς τον χρόνο σου στο “χαζοκούτι”, κάνε δύο πράγματα, πιο πολύ από όλους τους άλλους: διάβαζε και γράφε».
Προετοιμάσου για κριτική και αποτυχία
«Θα υπάρξουν στιγμές που θα αμφιβάλεις για τον ίδιο σου τον εαυτό. Και δεν θα αμφιβάλεις μόνο εσύ αλλά και όλοι οι άλλοι για εσένα. 'Όμως, αν γράφεις (ή ζωγραφίζεις/χορεύεις/τραγουδάς κοκ), όλο και κάποιος θα βρεθεί που θα θελήσει να σε κάνει να νιώσεις σκατά. Αυτό όμως είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο»
«Το να σταματάς να γράφεις κάτι που έχεις αρχίσει μόνο και μόνο επειδή ζορίζεσαι συναισθηματικά ή δημιουργικά είναι μεγάλο λάθος»
«Ακόμα και αν τα σκατώσεις, μείνε αισιόδοξος. Η αισιοδοξία είναι το καλύτερο φάρμακο ενάντια στην αποτυχία».
Μην χάνεις χρόνο προσπαθώντας να ικανοποιήσεις τους πάντες
«Όταν προσπαθείς να γράψεις όσο πιο ειλικρινά και ακομπλεξάριστα γίνεται, θα εξοργίσεις κάποιους είτε το θέλεις, είτε όχι. Είναι αδύνατο να κρατάς συνεχώς χαρούμενους όλους τους αναγνώστες σου. Οπότε, σταμάτα να ανησυχείς».
Γράψε πρώτα για εσένα
«Ξεκίνησα να γράφω για την προσωπική μου απόλαυση. Αν γράφεις επειδή το απολαμβάνεις, μπορείς να γράφεις για πάντα. Βρες ένα θέμα που σε ενδιαφέρει και το οποίο πιστεύεις ότι θα αφορά κι άλλους. Αυτό το ενδιαφέρον θα αποτελέσει το πιο δελεαστικό στοιχείο της γραφής σου, όχι το παιχνίδι με τη γλώσσα».
Γράψε για τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορούν να γραφούν
«Τα πιο σημαντικά πράγματα είναι αυτά για τα οποία δυσκολεύεσαι να γράψεις. Είναι όλα αυτά για τα οποία νιώθεις ντροπή, επειδή ξέρεις ότι οι λέξεις μειώνουν τα συναισθήματά σου».
«Στην πραγματικότητα, τις ιστορίες τις ξεθάβεις, σαν τα απολιθώματα. Οι ιστορίες είναι κειμήλια ενός ανεξερεύνητου, παλιού κόσμου. Οι συγγραφείς είναι σαν τους αρχαιολόγους, ψάχνουν δηλαδή τρόπους να ανασύρουν το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι της εκάστοτε ιστορίας»
Όταν γράφεις, αποσυνδέσου από τον υπόλοιπο κόσμο
«Το γράψιμο είναι μια πολύ ιδιωτική εμπειρία. Βάλε το γραφείο σου στη γωνία του δωματίου και εξάλειψε κάθε περισπασμό -από το τηλέφωνο μέχρι τα ανοικτά παράθυρα».
«Η συγγραφή του πρώτου κειμένου, του πρώτου προσχέδιου είναι μια εντελώς “ωμή” εμπειρία, που προσωπικά νιώθω άνετα να την κάνω μόνο με την πόρτα κλειστή. Είναι σαν βρίσκεσαι εσύ με την ιστορία σου γυμνή στο δωμάτιο, ενώ αυτή φορά μόνο τις κάλτσες και τα εσώρουχά της».
Κράτα τα πράγματα απλά...
«Ένα από τα πιο ενοχλητικά πράγματα που μπορείς να κάνεις στο κείμενο σου είναι να το “φορτώσεις” με μεγάλες, εξεζητημένες λέξεις απλά και μόνο επειδή ντρέπεσαι για τις απλές και μικρές που έχεις χρησιμοποιήσει. Είναι τόσο γελοίο αυτό όσο το να προσπαθείς να ντύσεις τον σκύλο σου με φράκο».
... και προσοχή στα επιρρήματα
«Τα επιρρήματα είναι σαν τα αγριόχορτα που καταστρέφουν το γκαζόν στον κήπο σου. Για την ακρίβεια, ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με επιρρήματα».
Μην δίνεις μεγάλη σημασία στη γραμματική
«Η συγγραφή βασίζεται στην αποπλάνηση, όχι στην ακρίβεια. Ένα καλό μυθιστόρημα δεν πρέπει να στοχεύει στην γραμματική αρτιότητα αλλά στο πώς θα “καλωσορίσει” τον αναγνώστη για να του αφηγηθεί, εν συνεχεία, μια ιστορία. Για την ακρίβεια, στόχος σου θα πρέπει να είναι να κάνεις τον αναγνώστη να ξεχάσει ότι διαβάζει».
Γίνε μάστορας στις περιγραφές
«Μια καλή περιγραφή πρέπει να ξεκινάει στο μυαλό του συγγραφέα και να ολοκληρώνεται στο μυαλό του αναγνώστη. Σκέψου τί θέλεις να φανταστεί ο αναγνώστης και εν συνεχεία μετάτρεψε την εικόνα που έχεις στο μυαλό σου σε λέξεις».
«Χρησιμοποίησε καινούργιες εικόνες και απλό λεξιλόγιο για να μην “εξαντλήσεις” τους αναγνώστες σου. Πολλές φορές, οι αναγνώστες παρατούν μια ιστορία στη μέση επειδή “βαρέθηκαν” -η κατάσταση αυτή δημιουργείται όταν ο συγγραφέας “μαγεύεται” από την ίδια του την περιγραφή τόσο πολύ που ξεχνάει την η εξέλιξη της ιστορίας».
Δώσε μόνο τις απαραίτητες πληροφορίες
«Είναι άλλο πράγμα να κάνεις επίδειξη γνώσεων και εντελώς διαφορετικό να χρησιμοποιείς τις γνώσεις σου για να εμπλουτίσεις μια ιστορία. Οπότε, πρόσεξε οι επιπλέον πληροφορίες να μην επισκιάζουν την ίδια την ιστορία σου».
Πες τι κάνουν οι χαρακτήρες σου
«Ένα άσχημο κείμενο δεν είναι αποτέλεσμα μόνο κακού συντακτικού και λάθος παρατηρήσεων. Ένα κακό κείμενο, τις περισσότερες φορές, είναι προϊόν της άρνησης του συγγραφέα να μας πει τί στην ευχή κάνουν οι ήρωές του. Να μας πει, για παράδειγμα, ότι ακόμη κι ένας δολοφόνος ίσως και να βοηθήσει μια γριούλα να περάσει τον δρόμο. Οι χαρακτήρες είναι ο λόγος για τον οποίο ο αναγνώστης θα διαβάσει το κείμενό σου, οπότε φρόντισε να παρουσιάσεις όλες τις πτυχές τους».
Πάρε ρίσκα
«Μην χρησιμοποιείς παθητική φωνή. Δείχνει φόβο, ο οποίος είναι η ρίζα του κακού σε ένα κακό κείμενο. Γράψε όπως γουστάρεις. Αν το κείμενο σου βγει καλό, όλα καλά. Αν όχι, μην φοβηθείς να το σβήσεις»
Συνειδητοποίησε ότι δεν χρειάζεσαι ουσίες για να είσαι καλός συγγραφέας
«Η ιδέα ότι για να είσαι δημιουργικός χρειάζεσαι ναρκωτικά αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες πλάνες της εποχής μας. Όποιος ισχυρίζεται ότι χρειάζεται “υποβοήθηση” για να γράψει κάτι αξιοπρεπές στην πραγματικότητα θέλει απλά να δικαιολογήσει τις αδυναμίες του».
Μην προσπαθείς να γίνεις κάποιος άλλος
«Όταν “μαϊμουδίζεις” το στιλ γραφής κάποιου άλλου συγγραφέα το μόνο που καταφέρνεις είναι να μοιάζεις με φθηνή απομίμηση. Δεν μπορείς να “αντιγράψεις” τα συναισθήματα ενός ανθρώπου και το πώς αυτός βιώνει την πραγματικότητα γύρω του».
Κατανόησε ότι η συγγραφή είναι μια μορφή τηλεπάθειας
«Ως έναν βαθμό, κάθε μορφή τέχνης εξαρτάται από την τηλεπάθεια, μα πιο πολύ απ' όλες η συγγραφή. Αυτό συμβαίνει γιατί η δουλειά του συγγραφέα δεν είναι απλά να αραδιάζει λέξεις σε σελίδες αλλά να μεταφέρει τις ιδέες που βρίσκονται μέσα στο κεφάλι του σε αυτά των αναγνωστών του».
Γράφε κάθε μέρα
«Από τη στιγμή που θα αρχίσω να δουλεύω πάνω σε κάποιο καινούργιο project, δεν σταματάω να γράφω παρά μόνο αν είναι μεγάλη ανάγκη. Αν σταματήσω να γράφω σε καθημερινή βάση, οι χαρακτήρες του έργου “μπαγιατεύουν” και χάνω τον έλεγχο της υπόθεσης και του ρυθμού της ιστορίας. Ακόμα και αν αρχίσεις να ζορίζεσαι, μην τα παρατάς. Συνέχισε να παλεύεις, λέξη προς λέξη».
Ολοκλήρωσε το πρώτο κείμενο του βιβλίου σου μέσα σε τρεις μόλις μήνες...
«Η συγγραφή του πρώτου κειμένου ενός βιβλίου πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε τρεις μήνες -όσο διαρκεί μια εποχή του χρόνου,δηλαδή- άσχετα με το πόσο μεγάλο θα είναι αυτό τελικά. Αν δεν έχεις τελειώσει το γράψιμο μέσα σε τρεις μήνες, σταδιακά αποξενώνεσαι από την ιστορία. Προσωπικά, συνήθως γράφω δέκα σελίδες την ημέρα -με αυτόν τον ρυθμό, μέσα σε τρεις μήνες θα έχω γράψει περίπου 180.000 λέξεις»
.... και όταν το τελειώσεις, κάνε ένα βήμα πίσω
«Αφού τελειώσεις το γράψιμο και πριν το ξαναδιαβάσεις, άσε το προσχέδιο στην άκρη για έξι εβδομάδες. Μόνο έτσι θα μπορέσεις εν συνεχεία να εντοπίσεις τα λάθη και τις παραλείψεις που έχουν η πλοκή και οι χαρακτήρες».
«Η διαδικασία αυτή θυμίζει μια βόλτα στο δάσος. Όταν γράφεις το βιβλίο, είναι σαν να χαζεύεις κάθε δέντρο ξεχωριστά. Όταν απομακρύνεσαι από αυτό και βρεθείς σε κάποιο ύψωμα, όμως, μόνο τότε μπορείς να έχεις την συνολική εικόνα του».
Μην διστάζεις να κόψεις
«Η διαδικασία της ανάγνωσης και της διόρθωσης είναι το πιο δύσκολο στάδιο στη συγγραφή ενός βιβλίου. Όμως, ακόμα κι αν σου φαίνεται πολύ σκληρό, πρέπει να “σκοτώσεις” τις λέξεις σου χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Πρέπει να μάθεις να αφήνεις έξω τα βαρετά και περιττά σημεία. Η τελική ιστορία σου πρέπει να “ρέει” αβίαστα».
Καλή επιτυχία!
Πηγή https://www.facebook.com/Book-Planet-1269394359744294/
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016
Ανάμεσα στον ήλιο και τη θάλασσα: Η πιό μοναχική βιβλιοθήκη του κόσμου
O αρχιτέκτονας Gong Dong λέει: Απ’ έξω μοιάζει με έναν ανεμοδαρμένο βράχο που είναι ατόφιος και καθαρός, αλλά στο εσωτερικό αυτό που περιέχει είναι πλούσια συναισθήματα και εμπειρίες. Όταν περπατήσεις στον χώρο του αρχίζεις να αισθάνεσαι το φως, τον δροσερό αέρα και τον ήχο του ωκεανού κι αυτό που εισπράττεις είναι μια μοναδική πνευματική σύνδεση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη θάλασσα. Εδώ μέσα όλοι μπορούν να χαλαρώσουν τον καθημερινό ρυθμό τους και να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματα του απόμακρου και της μοναχικότητας που είναι διαφορετικά από της πόλης. Η βιβλιοθήκη φιλοξενεί μια αίθουσα για ανάγνωση, έναν χώρο για διαλογισμό, ένα δωμάτιο για δραστηριότητες, ένα μπαρ και μια περιοχή για χαλάρωση. Ανάλογα με το πού βρίσκεσαι δημιουργείται μια ξεχωριστή σχέση ανάμεσα στο χώρο και τον ωκεανό και ορίζεται ο τρόπος που το φως και ο άνεμος εισχωρούν σε κάθε δωμάτιο. Ο ωκεανός, ένας συνεχώς μεταβαλλόμενος χαρακτήρας αλλάζει ανάλογα με την εποχή, το πρωί και τη νύχτα. Είναι σαν ένα δραματικό έργο που παίζει η φύση. Οι πλατφόρμες που λειτουργούν ως θέσεις συγκεντρώνονται στο πίσω μέρος, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να έχουν ανεμπόδιστη θέα στον ωκεανό, δίνοντάς του τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκηνή. Προς το μέρος της θάλασσας και στο επίπεδο του ισογείου το κτίριο διαχωρίζεται από γυάλινους τοίχους και όταν ο καιρός είναι καλός ανοίγουν για να ενώσουν το εσωτερικό με τη θάλασσα.
O αρχιτέκτονας Gong
Dong λέει:
Απ’ έξω μοιάζει με έναν ανεμοδαρμένο βράχο που είναι ατόφιος και
καθαρός, αλλά στο εσωτερικό αυτό που περιέχει είναι πλούσια συναισθήματα
και εμπειρίες. Όταν περπατήσεις στον χώρο του αρχίζεις να αισθάνεσαι το
φως, τον δροσερό αέρα και τον ήχο του ωκεανού κι αυτό που εισπράττεις
είναι μια μοναδική πνευματική σύνδεση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη
θάλασσα. Εδώ μέσα όλοι μπορούν να χαλαρώσουν τον καθημερινό ρυθμό τους
και να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματα του απόμακρου και της μοναχικότητας
που είναι διαφορετικά από της πόλης.
Η βιβλιοθήκη φιλοξενεί μια αίθουσα για ανάγνωση, έναν χώρο για
διαλογισμό, ένα δωμάτιο για δραστηριότητες, ένα μπαρ και μια περιοχή για
χαλάρωση. Ανάλογα με το πού βρίσκεσαι δημιουργείται μια ξεχωριστή σχέση
ανάμεσα στο χώρο και τον ωκεανό και ορίζεται ο τρόπος που το φως και ο
άνεμος εισχωρούν σε κάθε δωμάτιο.
Ο ωκεανός, ένας συνεχώς μεταβαλλόμενος χαρακτήρας αλλάζει ανάλογα με την
εποχή, το πρωί και τη νύχτα. Είναι σαν ένα δραματικό έργο που παίζει η
φύση. Οι πλατφόρμες που λειτουργούν ως θέσεις συγκεντρώνονται στο πίσω
μέρος, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να έχουν ανεμπόδιστη θέα στον
ωκεανό, δίνοντάς του τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκηνή. Προς το μέρος
της θάλασσας και στο επίπεδο του ισογείου το κτίριο διαχωρίζεται από
γυάλινους τοίχους και όταν ο καιρός είναι καλός ανοίγουν για να ενώσουν
το εσωτερικό με τη θάλασσα. Πηγή: www.lifo.gr
Πάτι και Ρόμπερτ της Πάτυ Σμίθ απο τις εκδόσεις Κέδρος
Πάτι και Ρόμπερτ
Πάτυ Σμίθ
Εκδόσεις Κέδρος
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Το καλοκαίρι που πέθανε ο Κολτρέιν, το καλοκαίρι της αγάπης και των ταραχών. Μια τυχαία συνάντηση στο Μπρούκλιν οδηγεί δύο νέους στο μονοπάτι της τέχνης, της αφοσίωσης και της μύησης. Η Πάτι Σμιθ θα γίνει ποιήτρια και μουσικός και ο Ρόμπερτ Μέιπλθορπ θα διοχετεύσει το ακραία προκλητικό στιλ του στην τέχνη της φωτογραφίας. Ενωμένοι με τα δεσμά της αθωότητας και του ενθουσιασμού διασχίζουν τη Νέα Υόρκη από το Κόνι Άιλαντ μέχρι την 42η Οδό. Το 1969 το ζευγάρι καταλύει στο περίφημο Hotel Chelsea. Είναι μια εποχή έντονης ευαισθητοποίησης. Ο κόσμος της ποίησης, του ροκ εν ρολ, της τέχνης και της σεξουαλικής απελευθέρωσης εκρήγνυται.
Το βιβλίο δεν αποτελεί απλώς την αυτοβιογραφία της Patti Smith. Γραμμένο με μυθιστορηματικό τρόπο, ξεκινάει ως ιστορία αγάπης και τελειώνει ως ελεγεία, ένας χαιρετισμός προς τη Νέα Υόρκη του τέλους της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70. Είναι όμως και το χρονικό της ανόδου δύο νεαρών άσημων καλλιτεχνών, το πρελούδιο της επιτυχίας τους.
Πάτυ Σμίθ
Εκδόσεις Κέδρος
Το καλοκαίρι που πέθανε ο Κολτρέιν, το καλοκαίρι της αγάπης και των ταραχών. Μια τυχαία συνάντηση στο Μπρούκλιν οδηγεί δύο νέους στο μονοπάτι της τέχνης, της αφοσίωσης και της μύησης. Η Πάτι Σμιθ θα γίνει ποιήτρια και μουσικός και ο Ρόμπερτ Μέιπλθορπ θα διοχετεύσει το ακραία προκλητικό στιλ του στην τέχνη της φωτογραφίας. Ενωμένοι με τα δεσμά της αθωότητας και του ενθουσιασμού διασχίζουν τη Νέα Υόρκη από το Κόνι Άιλαντ μέχρι την 42η Οδό. Το 1969 το ζευγάρι καταλύει στο περίφημο Hotel Chelsea. Είναι μια εποχή έντονης ευαισθητοποίησης. Ο κόσμος της ποίησης, του ροκ εν ρολ, της τέχνης και της σεξουαλικής απελευθέρωσης εκρήγνυται.
Το βιβλίο δεν αποτελεί απλώς την αυτοβιογραφία της Patti Smith. Γραμμένο με μυθιστορηματικό τρόπο, ξεκινάει ως ιστορία αγάπης και τελειώνει ως ελεγεία, ένας χαιρετισμός προς τη Νέα Υόρκη του τέλους της δεκαετίας του ’60 και των αρχών του ’70. Είναι όμως και το χρονικό της ανόδου δύο νεαρών άσημων καλλιτεχνών, το πρελούδιο της επιτυχίας τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)